De betekenis van aanraken

De mens raakt van nature aan. Een moeder wiegt en streelt haar kind als het huilt. Je slaat een arm om een dierbare heen wanneer hij of zij verdriet heeft. Als je blij bent de ander te zien, dan raak je hem door een handdruk, een kus of een omhelzing. Aanraken is niet alleen heel natuurlijk, het is ook heel belangrijk. Wanneer een kind te weinig wordt aangeraakt, kan dit leiden tot een verstoring van de normale ontwikkeling. Het leven wordt als het ware te weinig geactiveerd.

Aanraken: voeding voor levenskracht.

Naast eten en drinken heeft het kind ook de aanraking nodig. Door de aanraking ervaart het kind zichzelf en krijgt het een plaats in zijn leefomgeving. Aanraking en gevoel hebben een nauwe relatie met elkaar. De aanraking doet een appel op de emotionaliteit: men kan zich erdoor bewogen of geraakt voelen. Het aanraken dient als voeding om zelf (weer) in beweging en ontwikkeling te komen. Hoe het leven zich naar
buiten manifesteert wordt mede bepaald door herkomst, plaats en omgevingsfactoren. De aanraking als basis voor ontwikkeling heeft voor een volwassene dezelfde betekenis als voor een kind.

Aanraken is communiceren.

Aanraken is in onze samenleving nog vaak een cultureel taboe. We worden als voelers geboren en tot denkers gemaakt, omdat in onze maatschappij de nadruk nog teveel ligt op het versterken van de individualiteit en de prestatie. Hierdoor raakt de communicatie tussen mensen steeds meer op een bepaald doel of effect gericht. Anderen deelgenoot maken van je gevoelens zonder dat er aan bepaalde voorwaarden moet worden voldaan, komt steeds minder voor en emotionele armoede is hiervan het gevolg. Deze emotionele armoede kan zich manifesteren in tal van klachten en relationele problemen.

.